قاراقان
قاراقان
درباره وبلاگ


ارتقای فرهنگ اصیل قاراقان
ارائه آثار فاخر موسیقی قاراقان
بررسی تاریخ و پیشینه‌ی کهن قاراقان
معرفی دیدنیهای طبیعت بکر قاراقان
اخبار قاراقان

مدیر وبلاگ : admin blog
نویسندگان
نظرسنجی
منطقه قاراقان در کجا واقع شده است









آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

چشمه­ های قاراقان

قاراقان را با توجه به وجود چشمه­های فراوان «سرزمین چشمه­های جوشان[4]» نامیده­ اند. نامهایی چون «علی بولاغی»، «گلین بولاغی»، «دیله­بگ»، «قیرخ بولاغ»، «گؤی بولاغ»، «یان بولاغ»، «گیله­چاران» و  دهها چشمه معروف دیگر نامهای آشنایی است که هوش از سر هر رهگذری می­رباید. این منطقه از آب گرم 55 درجه تا چشمه سرد علی بولاغی با برودت بسیار بالا خالق شگفتی خارق­العاده­ای است. یکی از چشمه­های مهم قاراقان چشمه «آبگرم قاراقان» می­باشد که در شهر آبگرم (ایسسی­ سو) قرار دارد. آب این چشمه از دسته آبهای کلروه سدیک و بیکربناته کلسیک گرم با pH اسید و سیلیس است و در  درمان دردهای عصبی ، سیاتیک، رماتیسم، عفونت های مجاری تنفسی ، تورم گلو و حلق و برنشیت مزمن موثر است. این چشمه از مهمترین چشمه­ های آبگرم استان قزوین به شمار می­رود و هر ساله هزاران نفر برای استفاده از خواص درمانی آب آن به این منطقه مسافرت می كنند.

قؤتور سو (Qotur Su): یکی دیگر از چشمه­های آب گرم می­باشد که آن نیز در شهر آبگرم قرار دارد و برای درمان بیماریهای پوستی مورد استفاده قرار می­گیرد (www.qaraqanli.blogfa.com).

علی بولاغی: با توجه به قرار گرفتن در کنار رودخانه کؤلؤنگؤن و در دامنه کوه رحمان داغی، دیله­بک در دامنه آغ داغ دارای پتانسیل گردشگری فوق­العاده بالایی بوده و همه ساله در ایام تعطیل پذیرای میهمانان زیادی از شهرها و روستاهای اطراف می­باشد. گلریز (1337) این رابطه می­نویسد: در یک کیلومتری روستای مصرآباد و سمت راست رودخانه کولونگون چشمه بزرگی است که در حدود هشت سنگ تهران آب دارد و آبش بی­اندازه زلال و گواراست. معروف است کسانی که به درد استخوان گرفتار باشند، اگر در آن آب فرو روند بهبودی حاصل خواهند کرد (گلریز، 1337: 961).  

غارهای قاراقان

غار کوردلر قالاسی: غار کوردلر قالاسی در 140 کیلومتری جنوب غربی  شهر قزوین در روستای « قلعه کرد » [کوردلر قالاسی] قرار دارد. دهانه این غار به شکل نیم دایره و به سمت جنوب  شرقی است و ارتفاع آن حدود هشت متر و عرض آن نه متر است . این غار با یک راهرو  به دهانه چاهی که عمود بر دهلیز اصلی است، منتهی می­شود. پس از عبور از مدخل این چاه، به فضایی که دارای ستونهای قطور استالاکتیت و استالاکمیت در رنگ های مختلف است، می­رسد. تالار اصلی غار به دهلیزها و شاخه­های فرعی منتهی می­شود که خود شاهکاری از طبیعت است و آویزه­های آهکی بعضی از قسمت­های  آن از سقف تا کف غار کشیده شده است. در کف غار نیز حوزه­های کوچک آبی  تشکیل شده و سنگ­های  سفید آهکی زیبای آن، توجه هر بیننده­ای را به خود جلب می­کند.  

غار عباس آباد: این غار در روستای عباس­آباد در شهر آبگرم (ایسسی­ سو) قرار دارد. دهانه این غار به شکل نیم دایره به سمت جنوب می­باشد و در نزدیکی جاده قزوین- همدان و در کنار رودخانه خره­رود و در تلاقی دو رودخانه خررود و آوا چای قرار دارد. این غار با دالان 50 متری با ارتفاع 20/1 متر به یک میدان بزرگ با ارتفاع 40-30 متری وارد شده و چند شاخه می­شود. متاسفانه قسمتهای مختلف این غار حیرت انگیز مورد شناسایی قرار نگرفته و همچنان به صورت مکانی مرموز و اسرارآمیز باقی مانده است. گلریز در باره این غار می­نویسد: در درون غار چاههای متعددی به عمق ده تا پانزده متر موجود است و در داخل هریک از آن چاهها، چاههای دیگری حفر شده است (گلریز 1337: 964).  

رودهای قاراقان

رودهای عمده ناحیه قاراقان عبارتند از: خره­ رود، كؤلؤنگؤن، آوا، خشکرود، حاجی عرب و رودک. خره­رود از رودهای دایمی و بزرگ قاراقان می­باشد که از كوه های قزل داغ واقع در خمسه سرچشمه میگیرد و به طرف شمال غربی جریان پیدا می­كند. این رود پس از دریافت آب رودخانه­های آوا و كؤلؤنگؤن و گذشتن از دهستانهای افشاریه، رامند و زهرا، به سوی ساوجبلاغ جریان می­یابد. در این ناحیه، رودخانه های شور و كردان به آن می پیوندد و رود شور نام می­گیرد. این رود، پس از رسیدن به شهریار با دریافت آب رودخانة كرج و رودهای دیگر، با نام رود شور به طرف شوره زارها و دریاچه حوض سلطان می رود و در نهایت وارد دریاچه نمک قم می­شود.  زمینهای قاراقان از آب رودها و كاریزها مشروب میشود. محصولات كشاورزی قاراقان را خیار، گوجه فرنگی، خربزه، هندوانه، گندم و جو، حبوبات، بادام و گردو، انگور و ... تشكیل میدهد. دامپروری و دامداری نیز در مناطق روستایی رواج دارد.





نوع مطلب :
برچسب ها : چشمه­ های قاراقان،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 17 دی 1398
admin blog

ویژگیهای فرهنگی قاراقان 

زبان و نژاد

مردم قاراقان ترک بوده به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می­کنند که از شاخه زبان اورال آلتاییک می­باشد. از تاریخ ساکن شدن و ورود ترکان به این منطقه اطلاع دقیقی در دسترس نیست و تحقیقات علمی و مدونی نیز در این رابطه صورت نگرفته است و پیوسته این امر قربانی غرض­ورزیهای سیاسی و نژادی شده است. به همین خاطر برای جلوگیری از بدعت گذاری و تحریف واقعیت به تحقیقاتی که در با اسامی جغرافیایی انجام گرفته استناد می­کنیم. زیرا نامگذاری بسیاری از پدیده­های اطراف از انگیزه­های اولیه­ای است که بشر پس از رسیدن به شناخت عقلانی و پدید آمدن تدریجی کلمات و در نهایت زبان، جهت بیان خواسته­های مادی و معنوی و ابراز احساسات درونی خویش به آن دست پیدا کرده است (رفاهی، 1380: 14). این نامگذاریها در نتیجه ارتباط و تعاملی است که بین یک ملت و سرزمینش برقرار می­شود و در اشکال مختلف ظاهر می­گردد که از آداب و رسوم و اشکال لباس گرفته تا نامهایی که یک ملت برای برای خود، شهرها و سرزمینش انتخاب می­کند را در برمی­گیرد.

مهران بهاری در مقاله­ای با عنوان «طوایف و گروههای تاریخی ترکی در استان قزوین» با بررسی کلمات و نامهای جغرافیایی رایج در استان قزوین  به این نتیجه می­رسد که ترکهای ساکن در استان قزوین در چهار دوره زمانی و تاریخی متفاوت به این منطقه وارد شده­اند. وی در این باره می­نویسد «در بررسی اسامی جغرافیایی ترکی استان قزوین الگویی که فورا به چشم میخورد وجود اقلا چهار لایه و موج متفاوت به لحاظ کرونولوژیک از گروههای انسانی ترکی و یا چهار مجموعه مختلف نامهای ترکی است» (www.sozumuz.blogspot.com). این چهار لایه عبارتند از :

1- ترکهای باستان: ورود این گروه به منطقه از طریق شمال یعنی از طریق قفقاز و در سالهای پیش از میلاد و پیش از اسلام بوده است.

2- ترکهای میانه: ورود این لایه از طریق شرق یعنی از آسیای میانه و خراسان و در سالهای پس از ظهور اسلام تا حمله مغول بوده است.

3- مغولها: این لایه در دوره پس از حمله مغول به منطقه وارد و در این مناطق رحل اقامت افکنده­ اند.

4- ترکهای جدید: این گروهها که عمدتا شامل ترکهای قزلباش است از خاک عثمانی (ترکیه، سوریه و عراق فعلی)، و از طرف غرب و در زمان تشکیل دولت صفوی در منطقه سکنی گزیده­اند.

بهاری اظهار می­دارد که گاها هر دو و یا سه فرم متعلق به لایه ها و دوره های زمانی متفاوت یک کلمه، توامان در این استان وجود دارد. مثلا نامهای آقاجری = آغاجری (فرم باستانی) و قجر- قاجار (فرم جدید) نام طایفه، قلیچ = قلج (فرم باستانی) و خلج (فرم جدید) نام خلقی ترک از نمونه­های است که به صورت همزمان در نقاط مختلف استان کاربرد دارد. و یا در برخی موارد معادل مغولی اسامی نیز همراه اصل ترکی آنها از قبیل تکین (ترکی) و چیگین = چگین (مغولی) به معنی شاهزاده، موران = مورن (مغولی) و اؤزه­ن = اوزن - چای (ترکی) به معنی رودخانه، جرن (مغولی) و جییران = جیران (ترکی) به معنی آهوی زرد و ... همزمان با هم در این استان به کار برده می­شود (همان). ایشان درباره در ادامه عنوان می­کنند که «قسمتهای جنوبی آذربایجان (مناطق ترک نشین استانهای قزوین، مرکزی و تهران) از جمله نقاطی می­باشند که طوایف ترکی تشکیل دهنده قاراخانیان به شکل انبوه در آنجا ساکن شده­اند و نامهای قاراقان (خرقان)، چگین، قارلوق و ... در این نواحی، بازمانده این طوایف می­باشد» (همان).





نوع مطلب :
برچسب ها : قاراقان، ویژگیهای فرهنگی قاراقان،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 17 دی 1398
admin blog


 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات